Nicolas Jaar - Don't Break My Love

Θα φανταζόσουν ποτέ οτι εκτός απο τα CD, τα βινύλια και τις ηλεκτρονικές κυκλοφορίες (mp3) θα μπορούσε να υπάρξει και ένας νέος πρωτοποριακός τρόπος κυκλοφορίας μουσικής ; Ε, να λοιπόν που κάποιος μπόρεσε και σκέφτηκε και αυτό. Και αυτός ο "κάποιος" δεν είναι κάποιος, είναι ο Nicolas Jaar, ο Αμερικανο-Χιλιανός που τα τελευταία δύο χρόνια έχει φέρει εκτός απο νέες μουσικές και νέες ιδέες για να προωθήσει τη δουλειά του. Γεννημένος στη Νέα Υόρκη αλλά μεγαλωμένος ανάμεσα στην Χιλή και την Αμερική, το 2009 ξεκίνησε το δικό του Label, την "Clown & Sunset" με τη βοήθεια του καλού του φίλου και επίσης γνωστού Χιλιανού παραγωγού Ricardo Villalobos. Αν και στον κόσμο της ηλεκτρονικής μουσικής οπου τα γρήγορα Beat είναι το χαρακτηριστικό, εκείνος δηλώνει πως θα κατεβάσει τις ταχύτητες, τα BPM δηλαδή όσο πιο χαμηλά γίνεται. Αν κανείς ακούσει το "Angles" είναι σίγουρο πως θα καταλάβει τι εννούσε ο Jaar. Δεν ξέρω αν σε κούρασα με τις παραπομπές, μπορεί. Σήμερα όμως είμαι εδώ για να σε προσανατολίσω στη νέα του κυκλοφορία, το Prism όπως το ονόμαζει ο ίδιος.

Η ιδέα ξεκίνησε αναζητώντας την αποκοπή απο τις συνήθειες και τα δεδομένα στη μουσική. Και μέχρι σήμερα τα δισκάκια αποτελούσαν το σήμα κατατεθέν για ότι κυκλοφορούσε. Άκουγες παντού, "κυκλοφορία νέου δίσκου", ή "το νέο CD του τάδε είναι ήδη στα δισκοπωλεία". Ουσιαστικά ο τρόπος δημοσιοποίησης και πώλησης της μουσικής έδωσε το όνομα του και σε όλη τη μουσική βιομηχανία, δίσκος - δισκοπωλεία. Ο Jaar λοιπόν με την ευκαιρία της κυκλοφορίας μιας συλλογής κομματιών ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το κομμάτι που θα ακούσεις πριν το κείμενο, αποφάσισε να φέρει τον αλουμινένιο κύβο. Σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Jaar, το Prism είναι ένας αλουμινένιος κύβος  με υποδοχή για ακουστικά, τέσσερα κουμπιά επιλογής (play, pause, skip through tracks) και μέγεθος που χωράει στην παλάμη σου. Αν αναρωτιέσαι απο που φορτίζει, μια μικρή κρυμμένη θύρα USB κάνει αυτή τη δουλειά. Το νέο αυτό format έρχεται ήδη φορτωμένο με playlist oνόματι Don’t Break My Love, η οποία περιέχει ακυκλοφόρητα και b-side κομμάτια του Nicolas και άλλων συνεργατών της Clown & Sunset. Το μαγικό κουτάκι είναι ήδη Sold Out και μην μπαίνεις στον κόπο να ψάξεις, τουλάχιστον τώρα που είναι αρχή αν και η κυκλοφορία αναμένεται για τον Μάιο. 

Αν με ρωτούσες για το κομμάτι, θα σου έλεγα ότι με κλειστά μάτια αναγνωρίζω πλέον τον ιδιαίτερο ήχο του καλλιτέχνη. Ένας minimal tech ήχος που δε θυμίζει σε τίποτα αυτά που σου φέρνει στο μυαλό η λέξη tech. Η μουσική του  Jaar στο συγκεκριμένο κομμάτι ξεκινά με Beat που είναι απλά ρυθμικά clicks και όχι συνηθισμένες μπότες. Για δύο ολόκληρα λεπτά προσπαθείς να καταλάβεις που πρόκειται να καταλήξει αυτό το τζαμάρισμα των click και των σκόρπιων φωνητικών. Στα δύο τελευταία όμως λεπτά το κομμάτι σου δίνει ότι σου στέρησε πρίν. Μια απίστευτη άνοδος απο το πουθενά που σε παρασέρνει με τα καθηλωτικά φωνητικά και την όλο και αυξανόμενη ένταση. θα πρέπει να συμφωνείς ότι κανείς άλλος αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να πειραματίζεται με αυτό το είδος της μουσικής τόσο αποτελεσματικά. Ο Nicolas Jaar είναι σαφώς ένας δάσκαλος της τέχνης του, ότι και αν σημαίνει αυτό.

ENJOY

M.A

TOP 10 Μιχάλης Αποστόλου, LOVED TRACKS / MARCH 2012

1) Brother Ali - Uncle Sam Goddamn                       
2) The Mekanism - Missing Love
3) Sebastian Tellier - Cochon Ville
4) Korallreven - Sa Sa Samoa (Elite Gymnastics Remix)
5) Perseus - Russian Girlfriends
6) Michael Kiwanuka - Ι'll Get Along
7) K-Mass - I Will Be Honest With You
8) Digits - So Cold
9) The Ettes - Teeth
10) Artifacts - C'mon Wit Da Git Down (Original)

Michael Kiwanuka - I'll Get Along

Αυτός ο τύπος φτιάχνει όμορφη μουσική. Είναι τα πρώτα λόγια που έρχονται στο μυαλό μου μόλις κάποιος με ρωτήσει για εκείνον. Δεν φταίει μόνο το ότι το τελευταίο διάστημα κατακλυζόμαστε απο μέτριες παραγωγές στον χώρο της Soul, είναι το ότι ο Michael εκτός του ότι είναι, φαίνεται κιόλας ένας γνήσιος καλλιτέχνης. Η σεμνότητα ποτέ δεν ήταν προνόμιο της μάζας των τραγουδοποιών που είχαν πολλά φώτα επάνω τους. Να είσαι σίγουρος όμως ότι ο Kiwanuka δε μοιάζει με τους άλλους και μέχρι στιγμής τα πάει περίφημα. Για την ταύτιση με ονόματα όπως του Bill Withers, του Richie Havens και του Bob Dylan που ίσως να έχεις διαβάσει αν είσαι ενημερωμένος, δεν θα σου κάνω καθόλου λόγο γιατί πιστεύω ότι "κάθε ένας είναι ένας" που έλεγε και ο Νίκος ο Παπάζογλου "και τον κόπο του ας τιμά", παραφράζω εγώ.. Κοινώς, έχει τη δική του προσωπικότητα και ούτε μυθοπλασία χρειάζεται, ούτε προώθηση με πλάτες άλλων. Ναι, μπορεί να είχε επιρροές αλλά ο Michael αποτελεί πλέον μια υπολογίσιμη δύναμη. Η βρετανία, θα το λέω πάντα, χρόνια μας δίνει καλλιτέχνες που άφηναν και αφήνουν ιστορία. Ίσως το νερό ; Δεν ξέρω. Ένα ακόμη όμως δυνατό χαρτί για τη Soul φαίνεται ότι ξεπροβάλει. Μεγαλωμένος στα νότια του Λονδίνου απο γονείς που κατάγονται απο την Ουγκάντα, σπούδασε τελικά γραφικές τέχνες ενώ παράλληλα έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε περιστασιακά σε διάφορες ρόκ μπάντες.

Άνετος και συναισθηματικός, όπως προστάζει και η Soul άλλωστε, τελικά διαθέτει φωνή, αυτή τη φωνή. Μια φωνή που πλάστηκε μέσα απο μικρές συναυλίες και ενώ προοριζόταν να μείνει "βουβή" σημαδεμένη απο την ιδιότητα του κιθαρίστα, τα ανέτρεψε όλα γράφοντας τραγούδια για πάρτυ του. Για να λέμε την αλήθεια, ούτε εγώ ξέρω κανέναν κιθαρίστα που να μη πιάνει να τραγουδήσει ή να συνθέσει και ένα το δικό του ακόρντο εκτός απο το να ερμηνεύει μονάχα. Έτσι και έγινε. Έγγραψε απο αγάπη για τη μουσική που του έδινε χαρά και ικανοποίηση, που θα του κρατούσε ουσιαστικά το πάθος του για τη μουσική ζωντανό. Τα πρώτα του Demo υπήρξαν μια έκπληξη για όσους τα άκουσαν. Μετά απο παροτρύνσεις φίλων λοιπόν, ανέβηκε και τα τραγούδησε ο ίδιος αντί να τα παραχωρήσει σε άλλους. Ο ίδιος δηλώνει τώρα πως η επαφή με το κοινό δε συγκρίνεται με τίποτα. Εμείς απο το το ίδιο βήμα και σχεδόν πριν ένα χρόνο, ακούγοντας το Tell Me a Tale" και το "Ι Need Your Company", είχαμε πεί πως περιμέναμε πως και πως μια ολοκληρωμένη δουλεία του. Αυτή πήρε σάρκα και οστά με το άλμπουμ "Home Again" και είμαστε πολυ χαρούμενοι που δικαιωθήκαμε αλλά και που η συνέχεια του πρώτου του ΕΡ είναι αληθινά μια ασφαλής και πανέμορφη γωνιά καταφυγής για τα κουρασμένα απο το μουσικό συνοθύλευμα αυτιά. Το κομμάτι που ηχεί αδαμάντινα σε εμάς είναι το "I'll Get Along" με το "Worry Walks Beside Me" να βρίσκεται επάξια δίπλα του. Ο εικοσιπεντάχρονος Kiwanuka αναδείχθηκε καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος Βρετανός καλλιτέχνης του 2012 και ψηφίστηκε ως ο πιο ταλαντούχος ερμηνευτής μπαίνοντας στο Top 5 του Amazon. Πραγματικό ταλέντο, να τον έχεις απο κοντά..

ENJOY

M.A

K-Mass - I Will Be Honest With You

Το μεγαλείο ενός καλλιτέχνη βρίσκεται στα μικρά. Εκεί που ο υπόλοιπος κόσμος χάνεται και δεν βρίσκει καν το λόγο, εκείνος αναδεικνύει το πώς και το γιατί. Η περίπτωση του K-Mass στον οποίο κάνουμε σήμερα αναφορά, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα απλότητας και επιτυχίας στο να ξυπνήσει συνειδήσεις και να υπενθυμήσει τα αυτονόητα. Όλα αυτά δηλαδή που έχουμε ξεχάσει οτι αποτελούν την ταυτότητα μας και αυτό μέσα απο το νέο του υπέροχο Track, "I Will Be Honest  With You". 

Γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1969 και μεγάλωσε στην Αθήνα με μεγάλα του πάθη να είναι η γυμναστική και η μουσική. Ακούγοντας, παίζοντας και δημιουργώντας μουσική, περνά το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, εκτός του να φροντίζει τον πιτσιρικά του φυσικά. Έμαθε να παίζει ντραμς και κρουστά με μια μικρή βοήθεια από έναν καλό του φίλο ενώ επίσης πειραματίζεται επιτυχώς και με το πιάνο το οποίο παίζει σπουδαίο ρόλο στις δημιουργίες του. Το 2005, αποφάσισε να συνθέσει μουσική με τη βοήθεια της τεχνολογίας χρησιμοποιώντας Ηλεκτρονικό Υπολογιστή και Virtual όργανα με κύριες επιρροές απο την Lounge, την  Ambient και τα Breaks. Πολλές δικές του παραγωγές παίζουν ήδη εδώ και χρόνια σε διάφορες συλλογές γνωστών παραγωγών και σε πολλά καταξιωμένα ραδιόφωνα του είδους. 

Είμαστε πραγματικά γοητευμένοι απο τη νέα του παραγωγή. Σε ότι έχει σχέση με αυτά που γράφουμε στο ξεκίνημα, ο Κώστας εμπνεύστηκε απο μεγάλες μορφές της τέχνης και της διανόησης αυτής εδώ της χώρας αλλά και της Ευρώπης, για να συνθέσει με τις φωνές τους ένα μουσικό μωσαικό. Θέλοντας να στείλει με τη σειρά του το μήνυμα οτι η ΕΛΛΑΔΑ αξίζει τον σεβασμό που κέρδισε όλα αυτά τα χιλιάδες χρόνια ιστορίας της, δημιούργησε μια άκρως συγκινητική μελωδία που φέρνει μαζί της φωνές όπως του Ελύτη και της Μελίνας. Μπορεί αυτός ο τόπος να καταδυναστεύεται απο άσχετους της πολιτικής, όμως οι πολιτιστικές του παρακαταθήκες δε θα τον αφήσουν να εξαφανιστεί σε πείσμα όλων αυτών που συντηρούν το υπάρχον απολυταρχικό, με όλη την έννοια, καθεστώς.

ENJOY

M.A

Rolla Scape - Love and Time (Acid Washed Remix)

Η τιμή που νιώθει κανείς όταν "αγγίζει" ονόματα όπως του Κ. Βήτα ούτε μετριέται ούτε μπορεί να εκφραστεί με μερικές λέξεις. Ειδικά αν ανήκεις στους τυχερούς που παρακολούθησαν μια μουσικο-θεατρική παραστασή του και φεύγοντας από τη πόρτα του θεάτρου ένιωθες ότι κράτησε λίγο, τότε νιώθεις ακόμα μεγαλύτερο το βάρος του τι και πώς θα το πείς για τον Κωσταντίνο. Μπορεί βέβαια να αναρωτιέσαι ακόμα τι σχέση μπορεί να έχει το project "Rolla Scape" που σου παρουσιάζω σήμερα με τον Κ. Βήτα. Ο Κ. Βήτα είναι ένας καλλιτέχνης πολυδιάστατος και συνεχώς εξελίσσεται. Είναι ο μουσικός, που με τους στίχους και τις μελωδίες του από την εποχή των Στέρεο Νόβα του 1992 μέχρι και σήμερα, μας μιλά για την αγάπη, για τη ζωή, για όλα τα όμορφα και τα άσχημα, για την προσωπική ελευθερία και μας βοηθά να πετάξουμε σε ανοιχτούς ορίζοντες. Γεννημένος στη Μελβούρνη και μεγαλωμένος στην Αθήνα, σπούδασε γραφικές τέχνες αλλά τελικά αφοσιώθηκε στην τέχνη και τη μάγισσα μουσική.

Ίσως λοιπόν ο σημαντικότερος εκφραστής της νεότερης Ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής, απαρνείται για λίγο το όνομα του όπως φαίνεται, για να κυκλοφορήσει ένα νέο project στο Label της Undo Records υπο το ψευδώνυμο Rolla Scape. Ο ήχος του αυτή τη φορά επιστρέφει στα χρόνια των Στέρεο Νόβα, με techno ήχους και έκφραση που ανήκει στη χρυσή, δημιουργική και αληθινή δεκαετία του 90'. Αυτή ακριβώς είναι η μαγεία, η προσαρμοστικότητα και η μετάλλαξη ενός μεγάλου καλλιτέχνη. Ο Rolla Scape, πλέον, μετά απο την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ, συνεχίζει τις συνεργασίες με ξένους καταξιωμένους δημιουργούς, που ήδη έχουν αποδώσει δυνατά σχόλια από το εξωτερικό. Αυτή τη φορά φέρνει στα αυτιά μας 4 Remixes επιμελημένα απο τους Drop Out Orchestra, τους In Flagranti, τον Robi Insinna Headman και ένα Remix απο το δίδυμο των Γάλλων Acid Washed. Οι Richard D’Alpert και Andrew Claristidge ως "Acid Washed" βάσισαν τη διασκευή τους σε έναν ήχο που παράγεται παράλληλα απο αναλογικά αλλά και Vintage όργανα. Love and Time, το κομμάτι που ξεχωρίσαμε απο το ΕΡ, και το παραδίδουμε πιο πάνω στη δική σου κριτική.

ENJOY 

M.A

 

 

Chromatics - Lady

Δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να πώ τα τετρημένα ή να περάσω στη δράση αμέσως. Μου λείψατε, έχουμε καιρό να συναντηθούμε στα μονοπάτια της μουσικής κτλ. Είναι κουραστικά και ήδη γνωστά, άλλωστε αν δε μου λείπατε δεν θα επέστρεφα, λογικό. Όλο αυτό το διάστημα πάντως λείπαμε για καλό. Αναβαθμιστήκαμε και ως προς την τεχνολογία που μας υποστηρίζει και ως προς τον πάροχο του ραδιοφώνου που μας "βγάζει" στον αέρα για να μας ακούτε πάντα μέσω διαδικτύου. Πλέον, εδώ και μερικές μέρες, το W Music Radio εκπέμπει τις μουσικές του απο το διαδικτυακό τόπο: www.e-radio.gr στη κατηγορία "Sophisticated". Ήδη μας δείχνετε πόσο σας αρέσουν οι επιλογές μας και φυσικά οτι μας ακούτε φανατικά. Σας ευχαριστούμε πολύ για αυτό και μπορούμε να σας υποσχεθούμε ότι θα γινόμαστε όλο και καλύτεροι για τη δική σας ευχαρίστηση.

Όσοι παρακολουθείτε το Blog τακτικά, θα έχετε καταλάβει ότι βασικό μας μέλημα είναι η δημοσιοποίηση καινούριων Projects, συγκροτημάτων και τραγουδιών στα μουσικά είδη του ενδιαφέροντος μας και αποτελούν αξιόλογες δημιουργίες ικανές να ανοίξουν νέους δρόμους στη μουσική εξελίσοντας την. Στη σημερινή μας ιστορία, προταγωνιστεί μια μπάντα που κοντεύαμε να την ξεχάσουμε κυριολεκτικά. Οι Chromatics, μας άφησαν το 2010 με ένα EP (Extended Play για να είμαστε και πιο κατατοπιστικοί) που πραγματικά τους καθιέρωσε και τους έκανε γνωστούς και ραδιοφωνικά. Το "In The City" ήταν όντως σταθμός για το τρίο απο το Όρεγκον των Η.Π.Α αφού το ομώνυμο κομμάτι αποτέλεσε ουσιαστικά τον ήχο σήμα κατατεθέν για αυτούς. Η φημολογία γύρω απο το όνομα τους είχε φουντώσει τελευταία στους κύκλους των οπαδών τους. Το πολυαναμενόμενο νέο τους άλμπουμ είναι ήδη στα ράφια των δισκοπωλείων και φιγουράρει ώς ένα απο τα πολυτιμότερα του έτους που διανύουμε. Η Ruth Radelet που χάριζει τη φωνή της στο συγκρότημα απο το 2007, σου φέρνει ξανά στο μυαλό την αίγλη τους χωρίς πολλή προσπάθεια. Επίσης η μπάντα συνεχίζει την συνεργασία της με τον Ιταλό κινηματογραφιστή Alberto Rossini σε ένα ακόμα video σε σύνολο τριών που έχει επιμεληθεί ως τώρα για αυτούς.


Η σημερινή επιλογή είναι το "Lady" που απέχει αρκετά απο τις πρώτες κυκλοφορίες τους το 2002 και 2004. Αν και το είδος τους χαρακτηρίζεται γενικότερα Lo-Fi (Low Fidelity, δηλαδή ήχοι με μπόλικη παραμόρφωση) η κυρίως γκάμα των παραγωγών τους κινείται σε Synthpop, Post-Punk και Italo Disco ρυθμούς. Το κομμάτι έχει μια αισθητική που μιλάει στην ψυχή σου με βουτηγμένα στο vintage χρώματα και αποχρώσεις. Τα ασταθή πλάνα της κάμερας και τα κοντινά πλάνα των λαμπερών φώτων σε κάνουν να νιώθεις λίγο άβολα. Είναι όμως μια αληθινή στενή ματιά στη ζωή της ομάδας των Chromatics πάνω στη σκηνή και στο δρόμο. Ξεκάθαρο μπάσο και ρυθμός ανυπέρβλητος δείχνει ότι η μπάντα ξέρει που πατάει και έχει βρεί το δρόμο της στα σίγουρα. Το "Kill For Love" θυμιζεί πολύ τους Glass Candy. Άλλωστε θα μου πείτε, ανήκουν στο ίδιο σπίτι, την Italians Do It Better. Στη νέα τους δουλειά θα βρείς και διασκευές όπως το "Into the Black" απο το "Hey Hey, My My" του Neil Young.

ENJOY
M.A

TOP 10 Μιχάλης Αποστόλου, LOVED TRACKS / FEB. 2012

1) Satin Jackets - Girl, Forever (Reprise)
2) Electra - Autumn Love (Future 3)
3) Till von Sein feat. Fritz Kalkbrenner & Thalstroem - Blueprint (Kollektiv Turmstrasse Remix)
4) Big K.R.I.T - BOOBIE MILES
5) Broken Tempo - Only One
6) Porcelain Raft - Shapeless & Gone
7) Wild Nothing - Nowhere
8) Most Valuable Players - A Hint
9) Homework - Whipped Cream / Sampled from: Patti Labelle - Somebody loves you
10) Mike Salta - Escape From Rico Bay

AIRPLAY January 2012

Τα τραγούδια που μας άρεσαν περισσότερο για τον Μήνα Ιανουάριο είναι τα παρακάτω 20:

1.Liebe - Somebody Told You
2.KMASS - Violin On Piano
3.Nikolas Gale - Tainted Love
4.Nina kraviz - I'm Gonna Get You
5.Scratch Massive - Take Me There
6.Simone Fedi - Bitter Devotion
7.James Blake - Limit to Your Love (Alex Dimou Mix)
8.Novika - Miss Mood (Satin Jackets Mix)
9.Miguell Cambell - Something Special
10.Nikkonn - All We Can Do Is Love
11.Moby - After
12.Frenic feat. Holly Mcdade - Open Door
13.GPal & Anna MX - No Mater How Far
14.Kasabian - Days Are Forgotten
15.Cayetano - Mathematical Sorrow
16.Dimitris Athanasiou - Touch Me
17.Kostas Skretas - Blur Dreams
18.Thievery Corporation - Fragments
19.Glide & Swerve - Lara's Song
20.Ether aura - Last Night

Sophia Knapp - Close to Me

Είναι όπως όταν ανακαλύπτεις κάτι καινούργιο, μαγεύεσαι και θέλεις να μάθεις για αυτό όσα περισσότερα γίνεται. Εκείνη τη στιγμή, δε τη συγκρίνεις με τίποτα γιατί είναι το καινούργιο και το φρέσκο που λαμπιρίζει. Στη θέση του φρέσκου αυτή τη φορά βρίσκεται μια νέα καλλιτέχνιδα, η Sophia Knapp. Μεγαλωμένη στο San Francisco και με μουσικές επιρροές, όπως δηλώνει η ίδια, απο David Bowie, Jimi Hendrix, Kate Bush, Mike and Sally Oldfield, Serge Gainsbourg και πολλούς άλλους. Η παράξενη ξανθιά, εκτός από δύο απίστευτα σαγηνευτικά μπλέ μάτια, έχει και μια γλυκιά φωνή που σου αποσπά τη προσοχή αμεσώς με το άκουσμα της. Η μελωδία δεν επικαλύπτει καθόλου την φωνή της, και οι δύο δένουν αρμονικά. Αυτό που μπορείς να βρείς ως προιστορία για τη Sophia, είναι το πρώτο της single "Nothing to Lose" που είχε κυκλοφορήσει το 2011 ως προπομπός του άλμπουμ της "Into the Waves" που θα είναι διαθέσιμο στα τέλη του μήνα που διανύουμε.

Ομολογώ πως μονάχα και απο το εξώφυλλο είχα την εντύπωση ενός ελαφρο-indie άλμπουμ μιας νεαρής φιλόδοξης δεσποινίδος που αναζητούσε τη τύχη της στο πεντάγραμμο. Έκανα λάθος όμως. Πηγαίνοντας στη σελίδα της Drag City , της δισκογραφικής δηλαδή με την οποία υπέγραψε η Knapp, διάβασα τα δικά τους σχόλια για το άλμπουμ. Μιλούσε λοιπόν για αγάπη, μαγεία, μυστικισμό, ήχους κινηματογραφικά λαμπερούς, βρόχη και σαμπάνια. Διόλου άσχημα για ξεκίνημα, είπα μέσα μου. Ήταν όντως έτσι ; Ναι, χωρίς υπεκφυγές. Το κομμάτι που σου παρουσιάζω σήμερα είναι το "Close to Me" και διαθέτει όσα περιγράφονται και απο την ετικέτα της. Ήχοι που ξεκινούν απο folk και χωρίς να το καταλάβεις, μέσα σε ένα λεπτό μεταπηδάς δε άλλη διάσταση. Στη διάσταση μιας ολόφρεσκης δυναμικής Indie-Pop που αν φορούσες γυαλιά ηλίου, θα ήσουν σε μια αμμουδιά γεμάτη κόσμο να κουνιέται στον χαρούμενο ρυθμό μέσα σε ατμόσφαιρα αγάπης. Υπερβολές ; Αν κρίνω από το ότι η Drag City μιλάει γενικότερα για μελωδική Psych Pop των 60’s, νομίζω ότι η εικόνα που φτιάχνει στο δικό μου μυαλό το κομμάτι, είναι απλά ευκολότερα ελκυστική. Μάλλον ο δίσκος έπρεπε να κυκλοφορήσει μερικούς μήνες μετά..

ENJOY

M.A

Porcelain Raft - Shapeless & Gone

 

Μέθυσες ποτέ με κιθάρες; Αναζήτησες φίλους εκείνη τη στιγμή, για να μοιραστείς το συναίσθημα σου ακριβώς εκείνη τη στιγμή; Μου συναίβει και θέλω να συμβεί και σε εσένα γιατί είναι παράξενα μαγικό. Τους ανακάλυψα μερικές μέρες πρίν και νιώθω σαν να τους ξέρω καιρό, τόσο οικείος ο ήχος τους. Οι μεθυστικές κιθάρες των Porcelain Raft είναι το σημερινό μουσικό φύτρο. Και αν σκεφτείς ότι εκείνοι ή μάλλον εκείνος, γιατί ο άνθρωπος-μπάντα πίσω απο τους Raft είναι ο Mauro Remiddi, ανήκει στην πληθωρική Secretly Canadian, τότε θα καταλάβεις πως όπως πάντα, τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Antony and the Johnsons, Yeasayer, JJ και Damien Jurado είναι μερικά απο τα ονόματα-γίγαντες στο ρόστερ της Indie Rock ετικέτας απο την Ιντιάνα των ΗΠΑ. Ο Ιταλός Mauro περιπλανιέται μεταξύ Ιταλίας, Λονδίνου και Μπρούκλυν για να φτάσει και στα δικά μας αυτιά. Δικαίως, αφού δυσκολεύτηκα να διαλέξω το κομμάτι που θα ξεχωρίσω απο το ντεμπούτο του άλμπουμ. Δε θα πώ μεγάλα λόγια για μεγάλο δίσκο. Όχι, κάτι τέτοιο σίγουρα δεν συμβαίνει. Θα μιλήσω όμως και έναν υπερ-επαρκή, καινοτόμο και επαγκελματικό δίσκο.

 

Για γλυκιά μελαγχολία και για τραγούδια που σε ρουφάνε ολότελα, σίγουρα θα έχεις ξανακούσει. Στο "Strange Weekend", ο Remiddi ως Porcelain Raft πλέον, δεν φέρνει απλά ένα μελαγχολικό περιστοίχισμα και μια νοσταλγία, κάνει πραγματικά ενα πορσελάνινο ξεκίνημα. Η συνοχή ανάμεσα στη μουσική και στον λυρισμό, δηλαδή την ποίηση, είναι το δυνατό σημείο αυτού του άλμπουμ. Είναι πραγματικά τόσα τα αξιόλογα κομμάτια που θα μπορούσα να διαλέξω για εσένα απο το "Strange Weekend", που σου προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη να το ακούσεις απο την αρχή μέχρι το τέλος του και να κρίνεις μόνος σου ποιό είναι για εσένα το "διαμάντι". Ακόμα και όταν κατέληξα, διαλέγοντας να σου παρουσιάσω το "Shapeless & Gone", ένιωθα πως αφήνω ασχολίαστο ένα μεγάλο κομμάτι του δίσκου. Ίσως στα μέσα του, ο δίσκος όντως να "κορυφώνει" αισθητικά με το συγκεκριμένο τραγούδι. Σαφώς πιο Pop απο τα υπόλοιπα, μου θύμισε τις παλιές καλές εποχές των Radiohead, όταν φωνητικά και συγχορδίες ερχόντουσαν να ταιριάξουν γάντι. Μη μπορώντας να αντισταθώ, στο τέλος της ανάρτησης σε αφήνω να απολαύσεις και το εξίσου εκθαμβωτικό "Unless You Speak From Your Heart".

ENJOY

M.A

Satin Jackets - Girl Forever (Reprise Version)

Σήμερα σου επιτρέπω να σπάσεις τα ηχεία σου. Και αν δεν διαθέτεις δυνατά ηχεία, ήρθε η ώρα να τα αλλάξεις. Υπέρμετρος ενθουσιασμός ; Παρόρμηση ; Δεν ξέρω, εγώ αφέθηκα πάντως και το ευχαριστήθηκα με τη ψυχή μου. Ήταν καλοκαίρι του 2011 όταν πρωτοέπεσε στα χέρια μου μια δουλειά των Satin Jackets, το "Brand New Day" σε ένα Rework από DATO. Φοβερή ατμόσφαιρα, καθόλου πρόχειρη δουλειά και ήταν ολοφάνερο ότι εδώ τα πράγματα είχαν μια αρχή και ένα τέλος. Έβαλα λοιπόν έκτοτε τους Satin Jackets στους "υπό παρακολούθηση" καλλιτέχνες. Σήμερα και σχεδόν ένα εξάμηνο αργότερα, σου παρουσιάζω τη μετεξέλιξη τους και την προσπάθεια τους που ήδη αποφέρει αξιόλογους μουσικούς καρπούς. Οι Satin Jackets δημιουργήθηκαν το 2009 απο τον Γερμανό Tim Bernhardt που ακολουθώντας μονοπάτια απο δημιουργούς όπως οι  Trevor Horn, Giorgio Moroder και Reggie Lucas (γνωστός και ώς John "Jellybean" Benitez) έφερε μια ρυθμικά πρωτόγνωρη 80's ατμόσφαιρα.

Ακούγωντας αρκετές φορές και προσεκτικά τις δουλειές του Γερμανού, αντιλαμβάνεται κανείς μια προσπάθεια για ένα γεφύρωμα της συγχρονης Dance μουσικης με την Pop. Κατεβάζοντας έξυπνα τα Bpm κάτω απο τη ζώνη των 120 αλλά διατηρώντας τα πάνω απο τη κατηγορία των Rn'B, o Tim καταφέρνει να δημιουργήσει κλασικές μελωδίες τυλιγμένες με τη σύγρονη λάμψη του Club ήχου. Το σκηνικό του "Girl, Forever" που θα ακούσεις εδώ, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Ατμόσφαιρα χωρίς πολλά στολίδια, γυρίσματα και εφέ αλλά γεμάτη με συναίσθημα και ειλικρινή αγάπη για τον προορισμό του κομματιού, την έκσταση. Ο ρομαντισμός είναι παντού μέσα στο κομμάτι, ακόμη και ο τίτλος αυτό θυμίζει, ότι πρέπει για να διώξεις τη μελαγχολία και το κρύο των ημερών. Το "Girl Forever", βρίσκεται σε μια ολοκαίνουργια κυκλοφορία της DIKSO Records ενώ επέλεξα να ακούσεις το Reprise του τραγουδιού που πραγματικά με γοήτευσε. Ο Bernhardt συνεπικουρούμενος ενίοτε και απο τους Eric Crozier και Linda Mathews στη μουσική και τα φωνητικά αντίστοιχα δηλώνει πως από τα αγαπημένα του πράγματα είναι το παγωτό, η ιππασία και τα όμορφα ηλιοβασιλέματα. Τόσο απλά, τόσο εκπληκτικά, τόσο εθιστικά..

ENJOY

M.A

The Miracles Club - I Can't Help It

The Miracles Club - "I Can't Help It" from Experimental ½ Hour on Vimeo.

H καθαρά χορευτική μουσική ίσως να μην είναι το ατού αυτού εδώ του ραδιοφώνου. Στις περιπτώσεις όμως σαν και αυτή που σου παρουσιάζω σήμερα, νομίζουμε πως μία εξαίρεση του κανόνα επιβάλεται. Στη δική τους περίπτωση λοιπόν, το "Club των Θαυμάτων", καταφέρνει και υφαίνει με δεξιοτεχνία μαζί Electro, Disco και Old School ήχους απο το Σικάγο των 90's. Οι The Miracle Club κατάγονται απο τη Δυτική ακτή των Η.Π.Α, το Όρεγκον. Έιναι μία τριμελής μπάντα αποτελούμενη απο τους Rafael Fauria, Honey Owens και Ryan Boyle με επικεφαλείς και "μυαλά" του συγκροτήματος τους δύο πρώτους. Πρωτοεμφανίστηκαν στα μουσικά πράγματα το 2010 με μία κυκλοφορία που ήρθε απο την Mexican Summer σημειώνοντας επιτυχία με το "New Love". Έκτοτε δίνουν μεγάλο βάρος στη θεατρικότητα και την εμφάνιση τους κάτι που γίνεται φανερό και απο το κομμάτι που θα ακούσεις εδώ.

Η μουσική τους θυμίζει Αcid House μιας εποχής που πλέον αδίκως παλεύουν να μιμηθούν επίδοξα συγκροτήματα των δικών μας χρόνων. Tα τέλη της δεκαετίας του '80 και οι αρχές της δεκαετίας του '90 έχουν τη τιμητική τους στις εμπνεύσεις τους. Χρησιμοποιούν ακριβώς το ίδιο πιάνο, που φαίνεται οτι το λατρεύουν, προσθέτοντας φυσικά και την απαραίτητη δική τους μαγεία που δίνει τη σωστή αναλογία για ένα αποτέλεσμα που έστω και απο τις λίγες έως τώρα κυκλοφορίες τους είναι καταφανώς αξιόλογο. "I Can't Help It", το track που μας τράβηξε τη προσοχή, είναι ακυκλοφόρητο απο πλευράς self release και μπορείς να το βρείς μόνο σε μία συλογή της Wurst Music Co με 10 κομμάτια σε Deep και Nu Disco ρυθμούς που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο που μας πέρασε. Οι Miracle Club, δροσερoί, με αυτοπεποίθηση και ενέργεια, θα σε κάνουν να ξαναζήσεις τις ημέρες δόξας του clubbing και θα σου ξαναφέρουν τη φοβερή οσμή που είχαν οι κασέτες οταν βασανιζόσουν να τις ξεπακετάρεις στο δισκοπωλείο απο το σελοφάν τους. Το κομμάτι συνοδεύεται πλέον και απο ένα χιουμοριστικό και πανέξυπνο Video Clip για τα μάτια σου μόνο.

ENJOY

M.A

TOP 10 Μιχάλης Αποστόλου, LOVED TRACKS JANUARY 2012

1) Ralph Myerz - The Magic of You
2) Pachanga Boys - Time
3) Todd Terje - Inspector Norse
4) DARKSIDE - A1
5) Abel - Aegean Sea / Sample from: "Smokie - We're Flying High"
6) King Krule - The Noose Of Jah City
7) Badlands - Never Dry Out
8) Frankie Rose - Know Me
9) Jamie N Commons - Nina
10) Satin Jackets - Girl, Forever

Ralph Myerz - The Magic of You

Βλέποντας τον να φοράει εκείνα τα τεράστια κέρατα όταν ανέβηκε πάνω στη σκηνή, είπα μέσα μου, να ακόμα ένας εκκεντρικός "μπούρδας" που πάει να εντυπωσιάσει με την προκλητική του εικόνα. Όλα αυτά, πέρυσι την Άνοιξη στο ετήσιο πάρτυ της Klik Records που έγινε για τα όγδοα γεννέθλια της στην Αίγλη Ζαππείου. Έλα όμως που φορούσε δε φορούσε τα κέρατα η προσοχή σου δε γινόταν να μην αποσπαστεί απο τους ήχους που μίξαρε και απο τον τρόπο που τους ένιωθε να τον διαπερνουν. Ήταν ο ίδιος καλλιτέχνης που το 2004 σε Dub και Downtempo ρυθμούς μας μίλαγε για κραγιόν με το αξιολάτρευτο "L.I.P.S.T.I.C.K" και το "Think Twice", παρέα με την "Jack Harren Band". Πάντα θάυμαζα ανθρώπους ευπροσάρμοστους, όχι αυτούς που καταπιέζουν τους εαυτους τους, ίσα ίσα∙ Αυτούς που αναζητώντας και άλλες τους πτυχές και πλευρές καταλήγουν στην επιτυχία και την ανακάλυψη. Αυτή την απροσδόκητη πλευρά ανακαλύπτει κανείς περιχαρής και στον Νορβηγό Ralph Myerz ο οποίος έχει τη τιμητική του σήμερα. Αφορμή, όχι μόνο το νέο του άλμπουμ "Outrun" που κυκλοφορεί με μεγάλη επιτυχία απο την δική μας KLIK RECORDS, αλλά και ένα track που δυστυχώς έμεινε εκτός 16άδας του άλμπουμ, ενώ κατά τη γνώμη μου αξίζει πολλά και μόνο η σύλληψη του. 

Ο Ralph πέρασε απο πολλά είδη μουσικής για να φτάσει στους ήχους που θα ακούσεις στη τελευταία του δουλειά. Η Hip Hop και η Disco είναι οι μεγάλες του αγάπες έχοντας επίσης και συνεργασία με τον γνωστό "αλήτη" ράπερ Snoop Dogg. Στο νέο του άλμπουμ όμως, ο ίδιος χαρακτηρίζει την υφή της μουσικής του ως Spaced Out, Phased Out, Dub Disco και Late Nite. Μπόλικο κρασί λοιπόν και ακούσματα απο 90's μουσικές επειρεασμένες απο ονόματα όπως του Tom Moulton, του John Morales και του Larry Levan  ήταν οι συνιστώσες δυνάμεις που έφεραν το αποτέλεσμα που γράφτηκε στα εδάφη της ηλιόλουστης Καλιφόρνια. Το κομμάτι που σου παρουσιάζω σήμερα, δεν το βρίσκεις πουθενά παρα μόνο σε κάποιο Pc στα αρχεία της Klik Records και στο Youtube. Η φωνή της Anita Baker επιβλητική και καθηλωτική και μία ατμόσφαιρα απο Synths που σε κάνει να ανυπομονείς για την έκρηξη του κομματιού κάπου εκεί στο 2' 52''∙ Και είναι μια πανέμορφη έκρηξη. Το κομμάτι κρατημένο στο ίδιο tempo όπως και του original, δηλαδή του "Caught Up In The Rapture" απο το 1986, διατηρεί τη μαγεία και το ύφος του και με τα μαγικά του Myerz μεταμορφώνεται σε ένα downtempo διαμάντι. Μη ρωτάς γιατί δεν κατάφερε να μπεί στο άλμπουμ, ανωτέρα "κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων"... Ας είναι.

ENJOY

M.A

Airbus Modular - Rocketeer

Αν ψάχνεις δικές τους εγχώριες παραγωγές, θα τις βρείς σε συλλογές που κυκλοφόρησαν απο μεγάλα Labels της Ελληνικής ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής. "V.I.M" (Very Important Music) και KLIK Records είναι οι δύο δισκογραφικές που δε θα μπορούσαν να αφήσουν εκτός παιχνιδιού μουσικά ταλέντα όπως οι Airbus Modular που σήμερα σου παρουσιάζω. "Los Dies" και μετέπειτα "Airbus Modular" τα καλλιτεχνικά των κατά κόσμον Σωτήρη Κουλιακιώτη και Γιάννη Αλεξανδρόπουλου. Απο το 2006 και με βάση την Θεσσαλονίκη, έχουν καταφέρει να γίνουν γνωστοί και εκτός συνόρων αφού ήδη έχουν στο ενεργητικό τους κυκλοφορία στην Γερμανική "Traum Schallplatten". Και αν ακόμη ακούγοντας δεν έχεις ιδέα σε ποιό είδος ανήκουν τέτοιοι ήχοι, θα σου πώ ότι ανήκουν σε μια κατηγορία που είναι δικαιολογημένα Underground αλλά αδικαιολόγητα παρεξηγημένη. Τα στοιχεία που καθιστούν την Tech House, την Techno και την Minimal Techno είδος που αρκετός κόσμος της ηλεκτρονικής μουσικής θεωρεί δυσπρόσιτο είναι η ίδια της η ιδιοσυγκρασία. Και για να μην σε φορτώσω με αναλύσεις και λόγια, η ίδια της η καταγωγή, δηλαδή οι υπολογιστές, είναι η "πηγή του κακού". 

Δεν θα διαφωνούσα σε τίποτα με κάποιον που υποστηρίζει πως η καλλιτεχνία και η έμπνευση καταστρέφεται απο κάποιους, που μπορεί διαθέτοντας βασικές γνώσεις υπολογιστών, να κατασκευάσουν ένα μουσικό κομμάτι βάζοντας στη σειρά πέντε νότες και δύο επαναλαμβανόμενους κτύπους. Διαφωνώ όμως στο να παίρνει η μπάλα κατα το κοινώς λεγόμενο και κατασκευαστές μουσικής που πραγματικά είναι αρχιτέκτονες σε αυτό που κάνουν. Χωρίς φόβο και πάθος λοιπόν, θα το πώ για τους Airbus Modular. Το ύφος τους δεν έχει σε τίποτα μοιάσει τις σκληρές και χωρίς μελωδία "μπότες" που συνήθισες να ακούς. Τα synths έρχονται για να δώσουν σκελετό στο κομμάτι και οχι απλά για να το ντύσουν.  Ακούγοντας σχεδόν όλα όσα έχουν παράγει στην μέχρι τώρα 5χρονη δισκογραφική ιστορία τους, μοιάζει παράλογη η μικρή δημοσιότητα τέτοιου είδους ποιοτικών αποτελεσμάτων στις μουσικές τους. Πλέον το project τρέχει μόνο απο τον έτερο των δύο, τον Γιάννη Αλεξανδρόπουλο, αφού ο Σωτήρης αποχώρησε το 2009. Εδώ, το ακυκλοφόρητο ακόμη "Rocketeer" μας υπενθυμίζει οτι το "Distortion" μπορεί εκτός απο παραμόρφωση να έχει και εκπληκτικά αποτελέσματα. Στην εποχή τελικά της αρπαχτής και των τυχάρπαστων, μετράει αυτό που κάνεις να το κάνεις καλά. Και αυτοί οι Θεσσαλονικείς το κάνουν..

ENJOY

M.A

   Airbus Modular - Airways (Elias Tzikas Remix) [2007] by Elias Tzikas

BEST WISHES FOR THE NEW YEAR !

Η νέα χρονιά το 2012, ανατέλει αφήνοντας πίσω το 2011 που αποδείχθηκε ένα έτος ιδιαιτέρως ενδιαφέρον. Ενδιαφέρον επειδή δοκιμάστηκαν με τρόπο παράξενο και ιδιαίτερο οι αντοχές του ανθρώπινου είδους πάνω σε έναν πλανήτη που παρέχει στέγη, τροφή και οξυγόνο απλόχερα και σε αφθονία. Γιατί όμως δοκιμάστηκαν οι αντοχές μας ενώ διαθέτουμε όλα αυτά τα αγαθά ; Δοκιμάστηκαν γιατί τα στερούμε ο ένας απο τον άλλο θυσιάζοντας τα στο βωμό του χρήματος και της απόκτησης εξουσίας. Πόλεμοι, ταραχές, εξεγέρσεις και μια ψευτική (;) οικονομική κρίση είναι αυτά που ταλανίζουν δισεκατομμύρια κατοίκους της Γής. Φυσικά, το μόνο που θα έπρεπε να έχουμε ως αντίπαλο και μέλημα μας είναι η αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών που δεν ρυθμίζονται απο εμάς αλλά καθαρά απο τον πλανήτη και τις συνθήκες που επικρατούν πάνω σε αυτόν, έτσι ώστε να μακροημερεύσουμε. Η Γή δεν καταστρέφεται λοιπόν, καταστρέφονται οι συνθήκες που συντηρούν το κάθε είδους ζωής σε αυτή. Όσο λοιπόν ο άνθρωπος θα συνεχίζει να αγνοεί τις προειδοποιήσεις της φύσης και να χρησιμοποιεί αλόγιστα τους φυσικούς πόρους, άλλο τόσο άχρηστα θα είναι τα ευχολόγια και οι παραινέσεις για ειρήνη και ευημερία σε αυτή την θαυμαστή όαση που λέγεται πλανήτης ΓΗ. Κλείνοντας την τελευταία ανάρτηση για το 2011, το "W" Music Radio και οι συντελεστές του ευχόμαστε ο καθένας απο εμάς να κάνει τη δική του προσπάθεια για να γίνει περισσότερο αλληλέγγυος προς τον συνάνθρωπο και λιγότερο φίλαυτος και εγωπαθής. 

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!

Jamie N Commons - Nina

Εγώ πάντως αν δεν δώ πιστοποιητικό γέννησης, δεν πείθομαι ότι ο συγκεκριμένος νεαρός είναι μόλις 22 ετών !! Μια φωνή που ή φτιάχτηκε απο πόση μπόλικων μπουκαλιών ουίσκι χρόνια τώρα ή απλά είναι δώρο θεού θυμίζοντας Johnny Cash, Nick Cave και Joe Cocker  στα καλύτερα τους. Περιμένοντας το πιστοποιητικό γέννησης λοιπόν και όσο εσύ ακούς, να σου πω ότι μιλάμε για τον Jamie N Commons που είναι γεννημένος στο Μπρίστολ (καθόλου τυχαίο, η Βρετανία για ακόμα μια φορά αποδεικνύεται αστείρευτη πηγή Καλλιτεχνών με "Κ" κεφαλαίο) αλλά οι επιρροές του ανήκουν στην Αμερικάνικη Blues σκηνή. Απο τα 6 του μετακόμισε στο Σικάγο οικογενειακώς για να επιστρέψει αργότερα στα 16 του στην Αγγλία συνεχίζοντας τις μουσικές του σπουδές με μπαρουτοκαπνισμένο πλέον το μυαλό του απο τα Blues των Η.Π.Α των 60s'.

Ο Jamie στο τραγουδι που ανοίγει τη πρώτη του κυκλοφορία, λέει την ιστορία ενός ευαγγελικού ιεροκήρυκα από την Αλαμπάμα που στραγγάλισε τη σύζυγό του, έκανε κομμάτια το σώμα της και το έριξε σε έναν καταψύκτη. Το "The Preacher" περιγράφοντας με τους στίχους του μία όντως σκοτεινή και μίζερη "πραγματικότητα", είναι το καλύτερο τραγούδι του ΕΡ. Παρόλα αυτά, σήμερα σου παρουσιάζω το έτερο κομμάτι που μου άρεσε εξίσου πολύ, το "Nina". Οι ξεκούρδιστες Blues κιθάρες είναι απο τα αγαπημένα μου ακούσματα. Όχι μόνο επείδη παραπέμπουν στη Δύση, αλλά επειδή εκπέμπουν ενα απίστευτο αίσθημα ελευθερίας και μουσικής ανεξαρτησίας. To πιάνο και τα τύμπανα όσο λιτά παραμένουν, άλλο τόσο χαρακτηρίζουν με τον τρόπο τους το αποτέλεσμα ενός κομματιού που, ενώ είναι ένα τζαμάρισμα, σε ξεγελά αφήνοντας στα αυτιά σου το άκουσμα μιάς πολύ σοβαρής και μετρημένης δουλειάς, όπως φυσικά και συνολικά το ΕΡ.

ENJOY

M.A

ONE YEAR W Music Radio - Top Songs (Το κατά Δημήτρη Μασούρα TOP)

..Και λέμε Κατά Δημήτρη Μασούρα Top 20 διότι ο συντελεστής δεν είναι ένας, είμαστε ομάδα και κάθε μέλος της ομάδας έχει τη δική του άποψη και αίσθηση. Εδώ λοιπόν μπορείς να βρείς τα δημοφιλέστερα τραγούδια απο αυτά που επέλεξε να ακουστούν στις εκπομπές του ο Δημήτρης Μασούρας για το 2011.

1.Moby - After
2.Thievery Corporation - Web of Deception
3.Lazy - Daylight
4.De phazz - No Jive
5.Groove Armada - Just For Tonight
6.Nikos Diamantopoulos - Too Late (Forteba Mix)
7.Noir & Haze - Around (Solomun Mix)
8.Ilya Santana - Jolene
9.James Blake - Limit Το Υour Love (Tanzlife Mix)
10.K-Mass - Voices
11.Nikonn - The Sea
12.Reflect - Need Τo Feel Loved
13.Schiller - I Μiss Υou
14.Transistor - Epsilon
15.Black Keys - To Afraid To Love You

16.Chaim feat. Meital del Razon - Love Rehab
17.Chris Nemmo feat. Thalia - Keep Me Loving You
18.Glide Swerve - Falling
19.Liebe - Strangers
20.Her Majesty's Sound - Last Dance