Top 10 Μιχάλης Αποστόλου, LOVED TRACKS / JUNE 2012

1) Kollektiv Turmstrasse - Grillen im Garten

2) Tube & Berger & Robert Owens - Slipknot (Original Mix)

3) Yast - Believes

4) Urban Chill - New Beginning (2003)

5) The Pierces - You'll Be Mine (2011)

6) Goldroom - Fifteen

7) Great Elk - I'm Going to Bend 

8) The Temper Trap – Trembling Hands (Chet Faker Remix)
9) Bodies Of Water - Open Rhythms (Mudd remix)
10) Monsieur Minimal - Digital Love

Tube & Berger - Introlution

Τώρα που καλοκαίριασε και οι διαθέσεις γίνονται όλο και πιο χορευτικές και ευχάριστες, θα μου επιτρέψεις να κάνω κι'εγώ σαν Blog μία παρασπονδία, μουσική παρασπονδία. Αν και δε σε έχω συνηθίσει σε τέτοιου είδους μουσικές, σήμερα επιβάλεται να γίνει μια αναφορά στο γεμάτο ποιοτική House άλμπουμ των Tube & Berger που μόλις κυκλοφόρησε. Είναι Γερμανοί και πίσω απο το project τους κρύβονται τα ονόματα των Arndt Roerig και Marko Vidovic που ειδικεύονται σε Dance Electronica παραγωγές. Αυτή τη φορά η καταγωγή έχει τη δική της σημασία. Και οι δύο τους μεγάλωσαν στο Solingen της Βορειοδυτικής Γερμανίας. Μια περιοχή που έχει δώσει καλλιτέχνες και ταλαντούχους DJs του επιπέδου του Marc Romboy, του Robert Babizc και του Timo Maas. Ασχολούνται με τη μουσική και πιο συγκεκριμένα με την Punk Rock απο τα 15 τους, το μεγάλο βήμα τους όμως προς τη δημοσιότητα έρχεται το 2003 με την επιτυχία τότε "Straight Ahead" που κυριολεκτικά τους εκτίναξε στα μουσικά πράγματα των ημερών. Σήμερα; Σήμερα χρησιμοποιούν ακουστικά και vintage όργανα για να δημιουργήσουν ένα ζεστό και πλούσιο ήχο. Είναι πάντα δύσκολο να περιγράψει κανείς τον ήχο ενός DJ αλλά οι ίδιοι οι Tube & Berger, θα περιγράψουν το μοναδικό τους στύλ ως αρχέτυπη Deep και Tech House με μια γεύση μουσικής των 60's που σφύζει απο θετικά vibes."


Το δίδυμο, έχοντας υπό την ιδιοκτησία του την "Kittball Records" είναι έτοιμo για μια πολυποίκιλη κυκλοφορία, το πρώτο άλμπουμ τους "Introlution". Πολυποίκιλο αφού η πλοκή αλλά και η άκρως ποιοτική κατασκευή του, φαίνεται απο την ικανότητα του στο να σου μεταφέρει τη διάθεση μέσα απο τα πολύ όμορφα φωνητικά και το άφθονο συναίσθημα. Είναι σίγουρα κάτι περισσότερο από μια απλή συλλογή από χορευτική μουσική, σχεδιασμένο να μεταφέρει στον ακροατή έναν αριθμό μουσικών επιλογών. Μέσα στο "Introlution" μπορείς να βρείς σοβαρές παραγωγές όπως αυτή στην οποία συμμετέχει ο θρύλος Robert Owens, το Slipknot δηλαδή με Balearic ύφος, πιάνο και oldschool τύμπανα που κατά τη γνώμη μας, ίσως να αποτελεί την κορυφαία στιγμή του δίσκου. Κομμάτια όπως το "Surfin" δίνουν την πινελιά του υψηλού ποιοτικού επιπέδου που οι δύο καλλιτέχνες επιθυμούν να προσδώσουν, ενώ το "Jam Word Up" και το "Soulgood" που samplάρει Jolene απο Dolly Parton, άνετα τα ακούς να σπάζουν ηχεία σε Beach Bar και Clubs. Μια φρέσκια κυκλοφορία εμπνευσμένη απο Clubiσιες μουσικές με 15 κομμάτια έτοιμα να σφραγίσουν με τον καλύτερο τρόπο το 2012 για τους Tube & Berger.

Άκουσε το ολόκληρο ΕΔΩ.

ENJOY

M.A

Απάντηση σε mail ακροάτριας

Το παρακάτω κείμενο είναι η επίσημη θέση του σταθμού όσο αφορά mail που λάβαμε απο ακροάτρια και οφείλαμε να δώσουμε ορισμένες διευκρινήσεις. Σας το παραθέτουμε αυτούσιο καθώς η διεύθυνση mail που δηλώθηκε δεν ήταν πραγματική και δεν καταφέραμε να έρθουμε σε επαφή με την ακροάτρια. 


Mail ακροάτριας:


Απο: maritsa
Θέμα: "Klopi Moysikis"


 "giati klevete moysiki apo alla radio gia sas parakalo paixte thn dikia sas moysiki"


Αγαπητή "Μaritsa",

αναφορικά με mail σας που λάβαμε στις 19/6 θα θέλαμε να αναφερθούμε στα σxετικά με τον υπαινιγμό σας περί κλόπης μουσικής. Αρχικά θα πρέπει να σας ευχαριστήσω που ακούτε τον W Music Radio αλλά και για το mail σας. Ο W Music Radio συμπλήρωσε επιτυχημένα 1 μισή χρόνο ζωής και οποιαδήποτε επαφή του κοινού μαζί μας, μας βοηθά να γίνουμε καλύτεροι και να προσεγγίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις απαιτήσεις σας. Παρόλα αυτά πιστεύουμε πως θα ήταν πιο δεοντολογικό για την μεταξύ μας επικοινωνία να γνωρίζαμε με ποιά ακροάτρια μιλάμε. Το "Μαρίτσα" δε νομίζω οτι είναι το πλήρες ονομά σας. Θα θέλαμε λοιπόν να το μάθουμε σε μελλοντική σας επικοινωνία μαζί μας καθότι το mail σας είχε καταγγελτικό ύφος και κατά τα γνωστά διαδικαστικά της επισήμης αλληλογραφίας θα έπρεπε να είναι επώνυμο και υπεύθυνο. Παρόλα αυτά, Ο W Music Radio οφείλει να κάνει σαφή τα παρακάτω για αποφυγή μελλοντικών παρεξηγήσεων και παρανοήσεων με τους ακροατές και το κοινό του.

α) Αναφερθήκατε σε κάποιους "άλλους σταθμούς". Θα μπορούσατε να γίνεται πιο συγκεκριμένη για ποιούς σταθμούς μιλάτε ; Το W Music Radio όπως θα γνωρίζετε αν είστε τακτική ακροάτρια μας, είναι απο τα ελάχιστα ιντερνετικά ραδιόφωνα που μεταδίδουν μουσική χωρίς την παρεμβολή διαφημήσεων και καλύπτει ένα ευρύτατο φάσμα μουσικής με κύρια έμφαση στα είδη της Jazz, Soul, Funk, Electronica, Ambient, Lounge, Trip-Hop, Indie, Alternative κ.α. Είναι επομένως λογικό και καθόλου αντιδεοντολογικό να μεταδίδονται και μουσικές που συμπίπτουν με αυτές που κατά πάσα πιθανότητα μεταδίδουν και άλλοι σταθμοί παρόμοιου περιεχόμενου. Οι παραγωγοί του σταθμού έχουν την ελευθερία επιλογής των δικών τους μουσικών ο καθένας, χωρίς ο σταθμός να επεμβαίνει σε αυτό τους το δικαίωμα. Τις ώρες που δεν μεταδίδονται μουσικά Set απο παραγωγούς, το πρόγραμμα του σταθμού συνεχίζεται μεταδίδοντας οτιδήποτε απο τα είδη που σας ανέφερα προηγουμένως. Η επιλογή της υπόλοιπης μουσικής ανήκει σε εμένα και στον Δημήτρη Μασούρα που είναι και ο Διευθυντής προγράμματος του σταθμού. Η μουσική που διαλέγουμε γίνεται με αναζήτηση της απο πηγές όπως μουσικά sites, επίσημα sites πώλησης μουσικής όπου ανιχνεύονται καινούργιες κυκλοφορίες για να αναδειχθούν και να προωθηθούν απο το σταθμό αλλά και απο μεμονωμένες παραγωγές καλλιτεχνών που έρχονται στα χέρια μας ώς promotional πακέτα μαζί με αυτά των δισκογραφικών που συνεργαζόμαστε.

β) Όσο αφορά τα περί κλόπης μουσικής, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν εσείς γνωρίζετε την ύπαρξη κάποιας ειδικής άδειας για τη μετάδοση συγκεκριμένων μουσικών κομματιών, πέρα απο την επίσημη ΑΔΕΙΑ της ΑΕΠΙ. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, δεν γνωρίζουμε αν κάποιος σταθμός απο αυτούς που εσείς δεν διευκρινήσατε, έχει εξασφαλίσει αποκλειστικότητα στη μετάδοση κάποιων τραγουδιών και απαγορεύει συνεπώς τη μετάδοση τους απο άλλη πηγή πέραν των ιδίων. Σε κάθε περίπτωση και αν εσείς γνωρίζετε κάτι αντίστοιχο, θα θέλαμε να μας πληροφορήσετε για ποιά συγκεκριμένα κομμάτια που μεταδόθηκαν απο το σταθμό μας έχει γίνει κάποια παρατυπία σε σχέση με πνευματικά δικαιώματα. Θα πρέπει να σας θυμίσω πως σύμφωνα με τα όσα ισχύουν περί πνευματικών δικαιωμάτων που οι καλλιτέχνες έχουν εξασφαλίσει για τις παραγωγές τους, όσοι σταθμοί έχουν την ειδική άδεια της ΑΕΠΙ, έχουν δικαίωμα να τις μεταδίδουν ελεύθερα και ανεμπόδιστα εφόσον αυτές έχουν αποκτηθεί με νόμιμα μέσα και εφόσον έχουν κυκλοφορήσει επίσημα στους τόπους πώλησης μουσικής (Δισκοπωλεία - Sites πώλησης). Το να ομιλεί λοιπόν κανείς για κλοπή είναι ένα άκρως σοβαρό θέμα και κατά τη γνώμη μας θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σε θέματα που θίγουν πρόσωπα, εταιρίες και πνευματικά δικαιώματα. Αυτό δεν ισχύει φυσικά μόνον για τον σταθμό μας, ισχύει και για κάθε άλλο σταθμό που μεταδίδει παράνομα μουσικά κομμάτια.

γ) Απαντώντας στην παράκληση σας στο να μεταδίδουμε δικές μας μουσικές και σε συνδυασμό και με όσα ήδη σας ανέφερα παραπάνω, θα καταλήξω λέγοντας σας πως η μουσική δεν ανήκει πουθενά, παρά μόνον στους δημιουργούς της και μόνον απο εκείνους μπορεί να παρασχεθεί άδεια για αναμετάδοση της. Άρα, τα περί "δικών μας και δικών τους μουσικών" δεν έχουν βάση και υποθέτω πως εννοείτε την όποια ομοιότητα διαπιστώσατε ακούγοντας τον W Music Radio σε σχέση με άλλα ραδιόφωνα. Η μουσική δεν ανήκει σε κανέναν ραδιοφωνικό σταθμό που ίσως έτυχε να έφερε πρώτος στον αέρα και δεν αποτελεί ιδιοκτησία του ή αποκλειστικότητα εκτός αν ο εκάστοτε καλλιτέχνης διέθεσε σε αυτόν με αποκλειστικότητα ένα δημιούργημα του. Να σας πώ λοιπον ότι ο W Music Radio επιλέγει τις "δικές" του μουσικές χωρίς να επηρεάζεται ή να έχει την ανάγκη καμίας άλλης πηγής μετάδοσης μουσικής, ραδιόφωνικούς σταθμούς (FM - Internet) καθώς διαθέτει 

έμπειρους μουσικά παραγωγούς και προσωπικό έτσι ώστε να έχει τη δική του αίσθηση για το τι θα επιλέξει να βγεί στον αέρα. Αυτό αποδεικνύεται απο τις πολυάριθμες μουσικές που μεταδίδουμε πρώτοι και έπειτα ακούγονται απο σταθμούς παρόμοιου μουσικού περιεχόμενου, κάτι που μπορεί να διαπιστώσει ο καθένας αν είναι τακτικά συντονισμένος στην ιντερνετική μας "συχνότητα". Επίσης, απο την επίσημη σελίδα μας στο facebook (https://www.facebook.com/Wmusicradio.gr) και απο το Blog (www.wmusicradiohellas.blogspot.com) που διατηρούμε και μέσω αυτού παρουσιάζονται και προωθούνται καινούργιες μουσικές που έρχονται στα FM ραδιόφωνα, μήνες μετά την δική μας πρώτη παρουσίαση. Λυπούμαστε αν κάποιοι μας αντιγράφουν αλλά συγχρόνως χαιρόμαστε που ο κόπος μας βρίσκει μιμητές που άθελα τους τον αναγνωρίζουν και τον τιμούν.

Ευχαριστούμε για το mail σας και περιμένουμε τυχόν αντιρρήσεις σας στα όσα σας γράφουμε, ελπίζοντας να καλύψαμε τις όποιες απορίες - παρερμηνίες σας.

Με τιμή,

Μιχάλης Αποστόλου
Παραγωγός W Music Radio.

Play List Μιχάλης Αποστόλου, 14/6/12

Track List, Dimitris Masouras With LIVIN R, 14/6/12

SCSI-9 - Song From The High Tower

Αν με ρωτούσες ποιός ήχος θα ταίριαζε σε μια καλοκαιρινή ταράτσα με θέα ολόκληρη τη πόλη στα πόδια σου, θα σου απαντούσα χωρίς δεύτερη σκέψη, ο ήχος των SCSI-9. Υπάρχει λόγος που το λέω αυτό με τόση ευκολία και άνεση. Τα ανεπανάληπτα πάρτυ του Label της KLIK Records τις Κυριακές στο Galaxy Bar στο Hilton της Αθήνας, είχαν και την αύρα των Ρώσων που τόσο ταίριαζε στην ατμόσφαιρα και την τοποθεσία των events. Ο οποιοσδήποτε ερχομός τους στην Ελλάδα για ένα DJ set, αποτελεί είδηση καθώς το δύδιμο των Anton Kubikov και Maxim Milyutenko έχει καταφέρει να κερδίσει το σεβασμό σε κάθε γωνιά του πλανήτη για τον εκλεκτικό και έντεχνα περιπεπλεγμένο με την Deep House, Tech ήχο του. Για να μη βιαστείς να βγάλεις συμπέρασμα, αν (κακώς) για πρώτη φορά ακούς για αυτούς, θα σου πω πως χαρακτηριστικό των παραγωγών τους είναι τα πολύ έντονα συναισθήματα τα οποία κάθε κομμάτι «κουβαλάει». Γεγονός πολύ περίεργο αν σκεφτείς το παγωμένο σχεδόν περιβάλλον της πατρίδας τους. Για εσένα που ξέρεις τι περίπου θα ακούσεις απο τους SCSI-9, ετοιμάσου να θυμηθείς τα πρώτα τους χρόνια με τα άφθονα πειράματα με dub και σκοτεινές ambient συνθέσεις που άφηναν αποστάσεις από τις πιο pop φόρμες που χρησιμοποίηθηκαν τελευταία.

Προσωπικά ακούγοντας το "Metamorphosis", δεν κατάλαβα πότε απο το track 1 βρέθηκα στο track 10. Μουσικές επιβλητικές που καθηλώνουν, φωνητικά που αποσπούν τη προσοχή σου όπου κι'αν την είχες και επιβάλουν την αφοσίωση στο άλμπουμ. Στο κομμάτι που επέλεξα για να μπείς στο κλίμα, ο Gregor Ladenhauf με τα φωνητικά του, αποδίδει άριστα το μέτρο και την τάξη που διαθέτει ένα πρότυπο μουσικό Deep House τραγούδι. Τέσσερα χρόνια μετά, η πέμπτη ολοκληρωμένη δουλειά των Ρώσων σε εθίζει χωρίς να το καταλάβεις. Kορυφαίες στιγμές, το "I’m Lost" και το "Nostalgia" με έναν όντως νοσταλγικό dubby τόνο να στολίζεται με νότες κιθάρας. Μπορεί ο δίσκος να τελειώνει όμως οι εικόνες που αφήνει στο μυαλό σου, παραμένουν. Μακάρι και την επόμενη φορά πάλι να αλλάξουν. Το αποζητάς πλέον ξέροντας οτι κάθε αλλαγή τους είναι και μία νέα θαυμαστή ανακάλυψη στον κόσμο της Techhouse και της Electronica. Αλλαγή της οποίας μια εκδοχή μπορείς να θυμηθείς και στο τέλος του άρθρου απο παλαιότερη δουλειά τους, για να μη ξεχνιώμαστε. Ξεκάθαρα, 10 κομμάτια κατάλληλα προς τέρψιν όσων λατρεύουν την Deep αίσθηση της House.

ENJOY

M.A

MsMr – Hurricane

Είναι μεσημέρι, το τηλέφωνο χτυπάει, στη γραμμή είναι ο φίλος μου ο Σωτήρης, του λέω να κλείσει και να με ξαναπάρει αφού σταματήσει να οδηγάει. Eκείνος επιμένει, θέλει να μου μεταφέρει τον ενθουσιασμό του, δε κρατιέται με τίποτα. "..το κομμάτι είναι το κάτι άλλο, που το μυρίστηκες ; Κομματάρα πραγματικά, φοβερή electro-pop αίσθηση!" "Ναι, είναι ήδη στο Νο1 στο τόπ του Μαίου", του απαντώ. H μουσική τελικά δεν υπάρχει μόνο για να χαλαρώνεις, να ονειροπολείς και να καλλιεργείς το πνέυμα σου. Κατά τον μύθο άλλωστε, ο θεός χάρισε τη μουσική στους ανθρώπους για να την μοιράζονται και να τους ενώνει. Ένας μικρός πρόλογος για ένα μεγάλο αληθινά κομμάτι. Μήπως άσημοι δεν ξεκίνησαν και οι μεγάλοι της μουσικής ; Μήπως είχαν την επιτυχία με βαθμίδες ; Ήρθε ξαφνικά απο εκεί που κανείς δεν είχε ξανακούσει για αυτούς και έπειτα ήρθε η καθιέρωση και η καταξίωση. 

Εύχομαι να συμβεί το ίδιο και με το συγκρότημα που σου παρουσιάζω σήμερα. Η αλήθεια είναι οτι δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για τα ονόματα που βρίσκονται πίσω απο το Project "Ms Mr".  Η μπάντα έχει υιοθετήσει έναν Do It Youself (DIY) τρόπο προβολής και προώθησης. Ίσως περιμένουν την κατάλληλα ώριμη στιγμή για να γίνουν πιο κοινωνικοί και συνεργάσιμοι με τα μέσα. Υπάρχει βέβαια κάτι εγγενώς ενδιαφέρον για το άγνωστο. Μυστήρια όπως τι βρίσκεται πίσω από μια κλειστή πόρτα ή το πού οδηγεί μια σήραγγα, κέντριζαν πάντα το ενδιαφέρον. Xρησιμοποιώντας λοιπόν την αίσθηση του μυστηρίου προς όφελός τους ανεβάζουν ανώνυμα τις μουσικές τους χάρη στην ύπαρξη του διαδικτύου. Παλιά τεχνική αλλά επιτυχημένη αφού ο ντόρος γύρω απο το όνομα τους είναι ήδη μεγάλος.

Οι Ms Mr είναι ένα πρωτοεμφανιζόμενο duo από Μπούκλυν της Νέας Υόρκης. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει το EP "Ghost City USA" το οποίο δεν έκανε ιδιαίτερη εντύπωση με εξαίρεση το "Bones" όπου τα φωνητικά ξεχωρίζουν αναπάντεχα όμορφα. Το μεγάλο όμως μουσικό άλμα για αυτούς έγινε με το "Hurricane" που ήρθε κυριολεκτικά ως τυφώνας. Mπάντες μπορούν να ζήσουν και να πεθάνουν από τα vocals, ​​συχνά μια δυνατή φωνή είναι ικανή να φτιάξει ή να καταστρέψει ένα συγκρότημα. Δεν ξέρω καν το όνομα της γυναίκας αυτής, αλλά δύο πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η φωνή της είναι τόσο έντονη, ώστε προσθέτει ένα μουικά οργανικό στρώμα σχεδόν σε κάθε τραγούδι που τραγουδά και δεύτερον είναι τόσο σέξι, επειδή.. απλά μου αρέσει ! Μια φωνή σαν αυτή, δεν μπορεί λοιπόν να μείνει στο περιθώριο και φυσικά μπορεί να μετατρέψει ακόμη και μια μέτρια δημιουργία σε αξέχαστη. Αν σε όλα αυτά προσθέσεις και τη διαπεραστική μελωδία που θυμίζει Kosheen και Florance and The Machines στα καλύτερα τους, τρείς παράγραφοι κειμένου άξιζαν. Άκουσε τους..

TOP 10 Μιχάλης Αποστόλου, LOVED TRACKS / MAY 2012

1) ΜsΜr - Hurricane
2) Electric Guest - Troubleman
3) Nicone, Sascha Braemer & Jan Blomqvist - Cleopatra
4) Nu - This Land
5) Tevo Howard feat. Tracey Thorn - Without Me (Noir & Martin Thompson Remix) 
6) Major Lazer feat. Amber of Dirty Projectors - Get Free
7) Jon Allen - Dead Mans Suit (2009)
8) Jazzanova - Let Me Show Ya (Funkhaus Studio Sessions)
9) Frenic - Hold The Dark
10) The Rapture - In The Grace Of Your Love (Poolside Remix)

Parov Stelar - The Song Of The Crickets

Αυστριακός αλλά και αειθαλής όπως αποδεικνύεται για ακόμα μία φορά. Ο Parov Stelar περιπλανιέται στην παγκόσμια μουσική σκηνή σαν φάντασμα τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται παντού. Μόνο το τελευταίο έτος έχει επισκευθεί δύο φορές την  Ελλάδα για συναυλίες και DJ sets με την μπάντα του. Μέσα από τη μουσική του, αλλά και το εξαιρετικό του ταλέντο δεν έχει κερδίσει μόνο μια τεράστια βάση οπαδών, έχει πετύχει και να λατρεύεται και ως παραγωγός. Οι Ρετρό επιρροές στη μουσική που παράγει, ενισχύονται και από μια αύρα κομψότητας, μια παράξενη αλλά καθαρή ενέργεια. Οι εμπνεύσεις του φέρνουν στυλ και δείγματα από πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής όπως η soul, η pop, η jazz και η swing για την οποία τελικά φαίνεται να τρέφει τη μεγαλύτερη αγάπη. Ο κατά κόσμον Marcus Füreder συνδυάζει σύγχρονα beats και grooves που δημιουργούν έναν ασύγκριτο και απαράμιλλο ήχο. 

  

Το νέο διπλό του άλμπουμ "The Princess", φανερώνει έναν ώριμο πλέον Parov Stelar που αναπτύσει περαιτέρω τον χαρακτηριστικό του ήχο με τις swing τρομπέτες και μπότες, χωρίς να χάνει κάτι από την υπογραφή του γνώριμου στυλ του. Το πρώτο CD είναι αφιερωμένο σε ακυκλοφόρητο υλικό και στην αφήγηση ιστοριών, κάτι που είχε γίνει και στο άλμπουμ του "COCO" το 2009. Η δεύτερη εκδοχή - CD της παρούσας κυκλοφορίας, αποτελεί δείγμα του πόσο καλός DJ μπορεί να γίνει ο ίδιος μιξάροντας χορευτικούς ρυθμούς που σίγουρα θα ακούσεις το φετινό καλοκαίρι σε κάποιο μπάρ. Ιδρυτής και ιθύνον νούς της Etage Noir Recordings, ο Stelar φαντάζεται τη νέα του δουλεία ως μυθιστόρημα στο οποίo τα τραγούδια είναι αλληλένδετα αλλά ταυτόχρονα αποτελούν και απο μόνα τους μικρά διηγήματα. Ο ήχος του Parov Stelar συνεχίζει να σπάει τα σύνορα μεταξύ των διαφορετικών ειδών μουσικής που χρησιμοποιεί και για αυτό του το θάρρος και την τόλμη απολαμβάνει τα τόσα χρόνια θετικότατης δημοσιότητας και αναγνώρισης. Ένα "must have" άλμπουμ που δεν θα σε αναγκάσει σε καμία στιγμή του να πατήσεις "next track" επειδή βαρέθηκες.

ENJOY

M.A 

Yppah - Paper Knife

Ψυχεδέλεια ; Πανδαισία ; Περιδύνηση στο άπειρο ; Αναρωτιεμαι ποιές να είναι οι λέξεις για ένα τόσο μεστό άλμπουμ απο το οποίο δυσκολεύτηκα να διαλέξω κομμάτι για να σου προτείνω σήμερα. Διάλεξα το "Paper Knife" γιατί κάτι έπρεπε να διαλέξω. Οπότε στο προτείνω αυτούσιο και ολόκληρο, για να είμαι και δίκαιος και με τα 13 του μέλη. Αν και είναι το τρίτο του άλμπουμ και ο ίδιος έχει γράψει μουσική και για το Film "21" του Robert Luketic όπως με πληροφορεί το ίντερνετ, η τελευταία του δουλειά με έκανε να σκαλώσω και να πω δύο κουβέντες και εδώ, στο Blog του "W Music Radio". Σίγουρα δεν είναι ο ήχος που ακούγεται ιδιαίτερα αυτή την εποχή όπου η Nu Disco και η Space Disco μονοπωλούν το ενδιαφέρον. Οι καταθλιπτικές κιθάρες, τα ηλεκτρονικά στρώματα και τα ηχητικά εφέ με πυλώνα τις Ηip Ηop επιρροές, δίνουν στο άλμπουμ ένα επικό ύφος. Σε πολλά σημεία του μου θύμισε κάτι απο την δεκαετία του 90 των U2. Υπερβολή ; Εσύ θα κρίνεις και θα αποφασίσεις. Γιατί όμως να προσπαθούμε πάντα να δούμε με τι μοιάζει κάτι ; Ας δούμε ότι ο δημιουργός του, Joe Corrales Jr., ολοκλήρωσε μια καταπλικτική δουλειά μέσα σε 3 χρόνια προσπαθειών και απέφερε ένα μείγμα ηλεκτρονικής μουσικής με υπόβαθρο την Trip Hop που τελικά καταλήγει να είναι μεγαλοπρεπώς ποιοτικό.


Ο Καλιφορνέζος Joe, όντως καταφέρνει να παντρέψει μουσικές που μοιάζουν με αυτές των Μ83 και του Dj Shadow χωρίς ποτέ καμία απο τις δύο να κάνει πως ξεχωρίζει ή υπερβαίνει την άλλη. Δεν θα μπώ στη διαδικασία να σου ξεχωρίσω κανένα απο τα κομμάτια του άλμπουμ γιατί καθέ ένα κουβαλάει τη δική του λάμψη που καθόλου δε θα μου άρεσε να χαθεί σχολιάζοντας την και δίνοντας προσωπικές γνώμες. Τα φωνητικά της 32χρονης Anomie Belle κρατούν ίσα ίσα την απόσταση της μουσικής των Yppah απο την τάση της προς το Shoegaze ή Σουγκέιζιγνκ περνώντας την απο Breakbeat όμοια με του Moby και φτάνοντας την μέχρι την πιο χαρούμενη εκδοχή των Unkle. Ένα τόσο ευκολοάκουστο άλμπουμ και συνάμα μια τόσο δυνατή παραγωγή. Πως το συνδυάζει αυτό ο Corrales ; Πως το καταφέρνει ; Αν ακούσεις το ονειρικό ξεκίνημα του με το "Blue Schwinn" και το τελείωμα του με τη μαλακή, ρυθμική κιθάρα του "Her Star Won't Shine" τότε ίσως καταλάβεις οτι αυτή η πολυπλοκότητα αφήνει κατα μέρος όλες του τις αδυναμίες απο πλευράς παραγωγής. Το "Eighty One" σε κάνει να ονειροπολείς και είναι απλά συναρπαστικό. Ένα ιδανικό επιστέγασμα του μέχρι σήμερα έργου του, τόσο επικό και ευαίσθητο που αξίζει να τοποθετηθεί μεταξύ των φετινών άλμπουμ υποδείγματα.

ENJOY
M.A 

 

TOP 10 Μιχάλης Αποστόλου, LOVED TRACKS / APRIL 2012

1) Parov Stelar - Song For The Crickets
2) HIM - It's All Tears (Unplugged) (1999)
3) Yppah - Blue Schwinn
4) Manuel Tur - Back To Me
5) Nikko Patrelakis - Resonance - Shortcut (Hiroshi Watanabe's Kaito mix)
6) Marco Benevento - Coffee Cold
7) Lee Burton - Recover
8) Mario Basanov - We Are Child Of Love (The Mekanism Remix)
9) Chromatics - The River
10) Dum Dum Girls - Coming Down

Lee Burton - Recover

Τον θυμάμαι απο το 2006 όταν κομμάτια του όπως το "Analog Log Catalοg Part 2", δεν υπήρχε περίπτωση να μη σου τραβήξουν όχι απλά την προσοχή αλλά να σε κάνουν να ακολουθήσεις τη νέα μουσική κουλτούρα που έφερνε μαζί του ο Λευτέρης. Ένα μεθυστικό τότε άλμπουμ, το "Lullaby", που με τραγούδια όπως το "I'm Sorry" και το "No Idea" έδειχνε τον δρόμο για τη μουσική συνέχεια στον τότε νεαρό Liberto που είχε ήδη κερδίσει σεβασμό και αγάπη απο την KLIK Records και τους Fan αυτής. Αν ειδικά βρισκόσουν και σε κάποιο απο τα ετήσια επετειακά Party του Label, θα μπορούσες να διαπιστώσεις και ιδίοις όμμασι και ήχοις τον λόγο αυτής της αγάπης του κοινού. Το όνομα όμως άλλαξε, ο Λευτέρης ωρίμασε μουσικά και το αποτέλεσμα, Lee Burton και "Busy Days For Fools". Δύσκολες μέρες για ανόητους. Τίτλος που παραπέμπει στο πόσο δυνατός πρέπει να είναι κανείς νοητικά για να διατηρήσει το είναι του στα χρόνια που διανύουμε.

Οι καλλιτέχνες που δεν βιάζονται μου αρέσουν πολύ. Είναι σίγουρο πως κάποιος που δεν βιάζεται δε θα σερβίρει ποτέ κρύο ή καυτό. Θα σερβίρει όταν πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει. Έτσι και ο Lee Burton κατά κόσμον Λευτέρης Καλαμπάκας, επέστρεψε έχοντας λόγο. Σαφώς, είναι άλλος. Μια δουλεία λεπτή και με στραμμένη τη προσοχή στην παραγωγή και στη σύνθεση. Χρησιμοποιούνται ήχοι απο αντικείμενα που ίσως να μην είναι κατάλληλα, όπως κινητά και μικρόφωνα VHS κάμερας, όμως γίνονται κατάλληλα στα χέρια του καλλιτέχνη. Ο ίδιος αναφέρει σε συνεντεύξεις του πως αυτό το άλμπουμ πηγάζει απο τα συναισθήματά του, από την καθημερινή ζωή, απο τους ανθρώπους γύρω του, τις διαθέσεις και τον τρόπο που σκέφτονται.

Σήμερα σου δίνω ένα ερέθισμα αφύπνησης για ένα αξιολογότατο άλμπουμ που μπορείς να βρείς στα δισκοπωλεία αφού πάρεις πρώτα μια ιδέα με το "Recover" που σου προτείνω εδώ. Στο ξεκίνημα του το κομμάτι σε στέλνει κατευθείαν στα Blues με μια συνέχεια όμως που ενώ κουβαλάει το ξεκούρδιστο κιθαριστικό παίξιμο, ενσωματώνει άριστα έναν minimal ρυθμό, ένα μπάσο βόρειων ευρωπαικών προτύπων και ένα synth που ολοκληρώνει ένα πραγματικά εμπνευσμένο μωσαικό ήχων. Άκου επίσης και το μεθυστικό, γραμμένο καθάρα απο ζωντανή ηχογράφηση μουσικών οργάνων "Eleven". Το άλμπουμ ήδη πήρε κολακευτικά σχόλια μερικών πολύ σημαντικών καλλιτεχνών όπως ο Laurent Garnier και ο Michael Mayer και ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει και στο εξωτερικό με μια σειρά από 12ιντσα βυνίλια. Αν περιμένεις να ακούσεις μπότες βαλμένες στη σειρά και ευκολοχώνευτες μελωδίες που παραπέμπουν σε ραδιοφωνικές επιτυχίες απομιμούμενες ευκαιριακές παραγωγές του εξωτερικού, είσαι στο λάθος μέρος. Το δεύτερο άλμπουμ του Λευτέρη φτιάχτηκε για αυτιά ανθρώπων που έχουν κάτω απο το μαξιλάρι τους την Lo-Fi αίσθηση και αναζητούν γνήσιους εκφραστές, καινοτόμους και συνεχιστές της.

ENJOY

M.A

Gossip - Perfect World

Διαβάσαμε διάφορα σχόλια πάλι. Του τύπου της ισοπέδωσης που συνηθίζουν να γράφουν περιοδικά και sites που πλέον έχουν επάγγελμα το θάψιμο και τη δημιουργία εντυπώσεων. Μέχρι και οτι η Beth Dido αντιγράφει Adele με το ρετρό στύλ της ακούσαμε.. Εμάς πάντως μας άρεσε. Είτε με, είτε χωρίς βλεφαρίδες η Beth είναι φωνάρα και το αποδεικνύει. Είναι η ίδια μπάντα, οι ίδιοι άνθρωποι που το 2009 ειχαν σαρώσει τα βραβεία, τα remixes και τα θετικά σχόλια στα απανταχού μουσικόβια στέκια με το "Heavy Cross". Ηταν όντως ένας απίστευτος συνδυασμός της Punk με την Disco και την Alternative Rock συνεχίζοντας την επιτυχία τους με το γνωστό Remix του Fred Falke που παραδόξως έγινε πιο Big και απο την ίδια την Original κυκλοφορία. Σήμερα την τιμητική του έχει το νέο τους  Single απο την δουλειά των Gossip που μέσα στον Μάιο θα βρίσκεται διαθέσιμη στα δισκοπωλεία. Το "Perfect World" δεν είναι άξιο σχολίου μόνο για το πόσο καλοστημένο και ξεσηκωτικό είναι αλλά κυρίως για τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει την προβολή του το συγκρότημα. 

Θα περίμενε κανείς, εφόσον το σύστημα της μουσικής βιομηχανίας όπως λέω συχνά, τους αντιμετωπίζει ως εμπορικό συγκρότημα, να βρίσκουν εύκολες λύσεις όπως μικρές ευκαιρίες προβολής με προκλητικό τρόπο σε εκπομπές του είδους. Κι'όμως, η μπάντα δίνει έμφαση και καλά κάνει, στην εικόνα ενος καλοφτιαγμένου Video Clip απο τον Price James που είχε κάνει επίσης και την παραγωγή για το υπέροχο "I Wrote The Book". Άκρως κινηματογραφικό, με εναλλαγές απο τη μονοχρωμία στη πολυχρωμία και τούμπαλιν, με βιτρώ τζάμια, φωτιές, κηροπήγια και γυμναστές - χορευτές μεταξύ άλλων, το σκηνικό παραπέμπει στον αποκρυφισμό που η Beth φαντάζεται στον τέλειο κόσμο της. Θα επιμείνω. Όλο το μέταλλο των Gossip ήταν και θα είναι η Dido που μπορεί να μην προσέχει την δίαιτα της και να μοιάζει με κουβαράκι όμως η συμπυκνωμένη δύναμη της είναι η φωνή που υποσκελίζει όλα τα αδύνατα σημεία της μονομιάς. Η κατά κόσμον Mary Beth Patterson Searcy είναι Αμερικανίδα και λατρεύει την Punk την οποία κουβαλάει και στυλιστικά μαζί της, ενώ δεν νιώθει άβολα να μιλήσει ανοικτά για τις σεξουαλικές της προτιμήσεις και την υποστήριξη της στο κίνημα των ομοφυλοφίλων. Έκτος απο τη συνεργασία της με πολλά συγκροτήματα της ηλεκτρονικής μουσικής όπως οι Simian Mobile Disco, το 2011 κυκλοφόρησε το πρώτο προσωπικό της ΕΡ, με τίτλο το όνομα της. Ελπίζουμε σε μιά εξίσου συναρπαστική συνολική δουλειά στο νέο τους άλμπουμ "Joyful Noise" τον προσεχή Μάιο.

ENJOY

M.A

 

Σκέψεις: Εγκαταλείποντας το MATRIX..

Το πρωί της Τετάρτης 4/4/12, ένας 77χρονος άνδρας αυτοκτόνησε στην πλατεία Συντάγματος εξαιτίας των χρεών του. Το πραγματικό νούμερο όσων έχουν αυτοκτονήσει τα τελευταία 3 χρόνια, εξαιτίας των πολιτικών ακραίας λιτότητας που υπαγορεύει το ΔΝΤ και η κατά τα άλλα αλληλέγγυα ΕΕ στους πολιτικούς - μαριονέτες της, παραμένει άγνωστο. Κανένας εθνοσωτήρας δεν βρέθηκε να ξοδέψει λίγα κροκοδείλια δάκρυα για τους συνανθρώπους μας που παγιδεύτηκαν στα απάνθρωπα σχέδια αυτών που μας κυβερνούν. Η εξουσία δεν ενδιαφέρεται για τις ανθρώπινες ζωές που χάνονται. Νοιάζεται μόνο για τις καταθέσεις, τα κτίρια, τις βιτρίνες και τα γιαούρτια.

Μπορεί λοιπόν το νούμερο των ανθρωπίνων ζωών που έχουν χαθεί να είναι άγνωστο, αλλά οι ηθικοί αυτουργοί είναι πασίγνωστοι, όπως και οι συνεργάτες τους. Είναι οφθαλμοφανές ότι η οικονομική χούντα που έχει εγκατασταθεί στην Ελλάδα, με έναν φυτευμένο πρωθυπουργό, λειτουργεί υπέρ των τραπεζών, των διεφθαρμένων κυβερνήσεων, των μεγάλων εταιρειών και των ντόπιων - ξένων καρχαριών, που ευελπιστούν να διατηρήσουν και να αυξήσουν όλα τα ανήθικα προνόμια που έχουν κατακτήσει εδώ και δεκαετίες. Επίσης, όλοι γνωρίζουμε τα κυρίαρχα ΜΜΕ (εφημερίδες, κανάλια, ιστοσελίδες) και τις καλοπληρωμένες "πόρνες" που στηρίζουν με κάθε τρόπο την οικονομική χούντα που υπάρχει στην Ελλάδα, αφού έχουν αποκτήσει αμύθητα πλούτη από την ολοκληρωτική παροχή υπηρεσιών που προσφέρουν στους νταβατζήδες τους. Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι χωρίς την αμέριστη στήριξη της αστυνομίας και της δικαιοσύνης, η χούντα θα κατέρεε μέσα σε λίγες ώρες. 

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας είναι πως εδώ και πολλά χρόνια η ανθρωπότητα ζεί με λάθος τρόπο σε ένα λάθος σύστημα. Ζούμε σε ένα Matrix. Μπορεί να μην είναι το Matrix της ομώνυμης ταινίας αλλά σίγουρα είναι κάτι που έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Νομίζουμε ότι είναι αληθινό ενώ δεν είναι. Μας ρουφάει την ενέργεια για να συντηρηθεί. Χωρίς εμάς δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Όσο περνάει ο καιρός θα αντιλαμβανόμαστε πόσο υπαρκτό είναι κάτι τέτοιο. Κάποιοι θα είναι σε θέση να το αντιληφθούν. Κάποιοι ξυπνάνε και σιγά σιγά βάζουν σκοπό της ζωής τους να πολεμήσουν για την ελευθερία της ανθρωπότητας.

Το σύστημα είμαστε εμείς. Εμείς αποτελούμε τα γρανάζια του. Μπορεί να το σχεδίασαν και να το ελέγχουν κάποιοι πολλοί λίγοι αλλά στην πραγματικότητα, χωρίς την ανθρωπότητα σύστημα δεν υπάρχει.

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να ενδυναμωθείς μέσα σε αυτό και να δράσεις παρασιτικά καθώς ενώνεις τις δυνάμεις σου με άλλους που κάνουν το ίδιο. Επόμενο βήμα είναι να περάσεις αυτή τη λογική και σε άλλους. Χωρίς όμως να προσπαθήσεις να πείσεις κανέναν να σε ακολουθήσει. Όποιος μπορεί να αντιληφθεί την πραγματικότητα μόνος του θα ακολουθήσει.

Το σημαντικό που θέλω να πω είναι αυτό: Το σύστημα δεν το πολεμάς με βία. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βγουν αρκετοί από μέσα ώστε να καταρρεύσει από μόνο του. Ο περισσότερος όμως κόσμος δεν θέλει να ξυπνήσει. Ο ρυθμός αφύπνισης έχει όμως πολλαπλασιαστεί τόσο μα τόσο πολύ που είναι θέμα χρόνου να φτάσουμε σε αυτό το κρίσιμο σημείο. Το Μάτριξ θα διαλυθεί από μόνο του. Αυτοί που το ελέγχουν δεν μπορούν να το αποτρέψουν. Προετοιμάζονται για αυτό, κερδίζουν χρόνο με διάφορους τρόπους, αλλά ξέρουν καλά ότι δεν είναι στο χέρι τους να το σταματήσουν.

Όταν το σύστημα καταρρεύσει, τα πράγματα θα είναι πάρα πολύ δύσκολα για όσους ζούσαν αποκλειστικά μέσα σε αυτό. Θα ξυπνήσουν απότομα και μπορεί να μην καταφέρουν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα της πραγματικότητας.

Όσοι ζούσαν ήδη μέσα-έξω στο σύστημα και μπορούσαν να το αντιληφθούν και να ζήσουν χωρίς αυτό, θα είναι προετοιμασμένοι. Το να μπορείς να ζήσεις στην φύση, να έχεις σε κάποιο βαθμό αυτάρκεια και αυτονομία είναι σημαντικά. Ο κόσμος έχει αρχίσει να στρέφεται προς αυτά και να αναζητά την έξοδο του από το Μάτριξ.

Αργά η γρήγορα αυτό το σύστημα δε θα μπορεί να συντηρηθεί και θα γκρεμιστεί. Αν θες να ζεις μέσα σε αυτό δικαίωμά σου. Να θυμάσαι όμως ότι ίσως θα πρέπει να είσαι και προετοιμασμένος για να εγκαταλείψεις το Μάτριξ, αν χρειαστεί.

M.A

Nicolas Jaar - Don't Break My Love

Θα φανταζόσουν ποτέ οτι εκτός απο τα CD, τα βινύλια και τις ηλεκτρονικές κυκλοφορίες (mp3) θα μπορούσε να υπάρξει και ένας νέος πρωτοποριακός τρόπος κυκλοφορίας μουσικής ; Ε, να λοιπόν που κάποιος μπόρεσε και σκέφτηκε και αυτό. Και αυτός ο "κάποιος" δεν είναι κάποιος, είναι ο Nicolas Jaar, ο Αμερικανο-Χιλιανός που τα τελευταία δύο χρόνια έχει φέρει εκτός απο νέες μουσικές και νέες ιδέες για να προωθήσει τη δουλειά του. Γεννημένος στη Νέα Υόρκη αλλά μεγαλωμένος ανάμεσα στην Χιλή και την Αμερική, το 2009 ξεκίνησε το δικό του Label, την "Clown & Sunset" με τη βοήθεια του καλού του φίλου και επίσης γνωστού Χιλιανού παραγωγού Ricardo Villalobos. Αν και στον κόσμο της ηλεκτρονικής μουσικής οπου τα γρήγορα Beat είναι το χαρακτηριστικό, εκείνος δηλώνει πως θα κατεβάσει τις ταχύτητες, τα BPM δηλαδή όσο πιο χαμηλά γίνεται. Αν κανείς ακούσει το "Angles" είναι σίγουρο πως θα καταλάβει τι εννούσε ο Jaar. Δεν ξέρω αν σε κούρασα με τις παραπομπές, μπορεί. Σήμερα όμως είμαι εδώ για να σε προσανατολίσω στη νέα του κυκλοφορία, το Prism όπως το ονόμαζει ο ίδιος.

Η ιδέα ξεκίνησε αναζητώντας την αποκοπή απο τις συνήθειες και τα δεδομένα στη μουσική. Και μέχρι σήμερα τα δισκάκια αποτελούσαν το σήμα κατατεθέν για ότι κυκλοφορούσε. Άκουγες παντού, "κυκλοφορία νέου δίσκου", ή "το νέο CD του τάδε είναι ήδη στα δισκοπωλεία". Ουσιαστικά ο τρόπος δημοσιοποίησης και πώλησης της μουσικής έδωσε το όνομα του και σε όλη τη μουσική βιομηχανία, δίσκος - δισκοπωλεία. Ο Jaar λοιπόν με την ευκαιρία της κυκλοφορίας μιας συλλογής κομματιών ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το κομμάτι που θα ακούσεις πριν το κείμενο, αποφάσισε να φέρει τον αλουμινένιο κύβο. Σχεδιασμένο από τον ίδιο τον Jaar, το Prism είναι ένας αλουμινένιος κύβος  με υποδοχή για ακουστικά, τέσσερα κουμπιά επιλογής (play, pause, skip through tracks) και μέγεθος που χωράει στην παλάμη σου. Αν αναρωτιέσαι απο που φορτίζει, μια μικρή κρυμμένη θύρα USB κάνει αυτή τη δουλειά. Το νέο αυτό format έρχεται ήδη φορτωμένο με playlist oνόματι Don’t Break My Love, η οποία περιέχει ακυκλοφόρητα και b-side κομμάτια του Nicolas και άλλων συνεργατών της Clown & Sunset. Το μαγικό κουτάκι είναι ήδη Sold Out και μην μπαίνεις στον κόπο να ψάξεις, τουλάχιστον τώρα που είναι αρχή αν και η κυκλοφορία αναμένεται για τον Μάιο. 

Αν με ρωτούσες για το κομμάτι, θα σου έλεγα ότι με κλειστά μάτια αναγνωρίζω πλέον τον ιδιαίτερο ήχο του καλλιτέχνη. Ένας minimal tech ήχος που δε θυμίζει σε τίποτα αυτά που σου φέρνει στο μυαλό η λέξη tech. Η μουσική του  Jaar στο συγκεκριμένο κομμάτι ξεκινά με Beat που είναι απλά ρυθμικά clicks και όχι συνηθισμένες μπότες. Για δύο ολόκληρα λεπτά προσπαθείς να καταλάβεις που πρόκειται να καταλήξει αυτό το τζαμάρισμα των click και των σκόρπιων φωνητικών. Στα δύο τελευταία όμως λεπτά το κομμάτι σου δίνει ότι σου στέρησε πρίν. Μια απίστευτη άνοδος απο το πουθενά που σε παρασέρνει με τα καθηλωτικά φωνητικά και την όλο και αυξανόμενη ένταση. θα πρέπει να συμφωνείς ότι κανείς άλλος αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να πειραματίζεται με αυτό το είδος της μουσικής τόσο αποτελεσματικά. Ο Nicolas Jaar είναι σαφώς ένας δάσκαλος της τέχνης του, ότι και αν σημαίνει αυτό.

ENJOY

M.A

TOP 10 Μιχάλης Αποστόλου, LOVED TRACKS / MARCH 2012

1) Brother Ali - Uncle Sam Goddamn                       
2) The Mekanism - Missing Love
3) Sebastian Tellier - Cochon Ville
4) Korallreven - Sa Sa Samoa (Elite Gymnastics Remix)
5) Perseus - Russian Girlfriends
6) Michael Kiwanuka - Ι'll Get Along
7) K-Mass - I Will Be Honest With You
8) Digits - So Cold
9) The Ettes - Teeth
10) Artifacts - C'mon Wit Da Git Down (Original)

Michael Kiwanuka - I'll Get Along

Αυτός ο τύπος φτιάχνει όμορφη μουσική. Είναι τα πρώτα λόγια που έρχονται στο μυαλό μου μόλις κάποιος με ρωτήσει για εκείνον. Δεν φταίει μόνο το ότι το τελευταίο διάστημα κατακλυζόμαστε απο μέτριες παραγωγές στον χώρο της Soul, είναι το ότι ο Michael εκτός του ότι είναι, φαίνεται κιόλας ένας γνήσιος καλλιτέχνης. Η σεμνότητα ποτέ δεν ήταν προνόμιο της μάζας των τραγουδοποιών που είχαν πολλά φώτα επάνω τους. Να είσαι σίγουρος όμως ότι ο Kiwanuka δε μοιάζει με τους άλλους και μέχρι στιγμής τα πάει περίφημα. Για την ταύτιση με ονόματα όπως του Bill Withers, του Richie Havens και του Bob Dylan που ίσως να έχεις διαβάσει αν είσαι ενημερωμένος, δεν θα σου κάνω καθόλου λόγο γιατί πιστεύω ότι "κάθε ένας είναι ένας" που έλεγε και ο Νίκος ο Παπάζογλου "και τον κόπο του ας τιμά", παραφράζω εγώ.. Κοινώς, έχει τη δική του προσωπικότητα και ούτε μυθοπλασία χρειάζεται, ούτε προώθηση με πλάτες άλλων. Ναι, μπορεί να είχε επιρροές αλλά ο Michael αποτελεί πλέον μια υπολογίσιμη δύναμη. Η βρετανία, θα το λέω πάντα, χρόνια μας δίνει καλλιτέχνες που άφηναν και αφήνουν ιστορία. Ίσως το νερό ; Δεν ξέρω. Ένα ακόμη όμως δυνατό χαρτί για τη Soul φαίνεται ότι ξεπροβάλει. Μεγαλωμένος στα νότια του Λονδίνου απο γονείς που κατάγονται απο την Ουγκάντα, σπούδασε τελικά γραφικές τέχνες ενώ παράλληλα έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε περιστασιακά σε διάφορες ρόκ μπάντες.

Άνετος και συναισθηματικός, όπως προστάζει και η Soul άλλωστε, τελικά διαθέτει φωνή, αυτή τη φωνή. Μια φωνή που πλάστηκε μέσα απο μικρές συναυλίες και ενώ προοριζόταν να μείνει "βουβή" σημαδεμένη απο την ιδιότητα του κιθαρίστα, τα ανέτρεψε όλα γράφοντας τραγούδια για πάρτυ του. Για να λέμε την αλήθεια, ούτε εγώ ξέρω κανέναν κιθαρίστα που να μη πιάνει να τραγουδήσει ή να συνθέσει και ένα το δικό του ακόρντο εκτός απο το να ερμηνεύει μονάχα. Έτσι και έγινε. Έγγραψε απο αγάπη για τη μουσική που του έδινε χαρά και ικανοποίηση, που θα του κρατούσε ουσιαστικά το πάθος του για τη μουσική ζωντανό. Τα πρώτα του Demo υπήρξαν μια έκπληξη για όσους τα άκουσαν. Μετά απο παροτρύνσεις φίλων λοιπόν, ανέβηκε και τα τραγούδησε ο ίδιος αντί να τα παραχωρήσει σε άλλους. Ο ίδιος δηλώνει τώρα πως η επαφή με το κοινό δε συγκρίνεται με τίποτα. Εμείς απο το το ίδιο βήμα και σχεδόν πριν ένα χρόνο, ακούγοντας το Tell Me a Tale" και το "Ι Need Your Company", είχαμε πεί πως περιμέναμε πως και πως μια ολοκληρωμένη δουλεία του. Αυτή πήρε σάρκα και οστά με το άλμπουμ "Home Again" και είμαστε πολυ χαρούμενοι που δικαιωθήκαμε αλλά και που η συνέχεια του πρώτου του ΕΡ είναι αληθινά μια ασφαλής και πανέμορφη γωνιά καταφυγής για τα κουρασμένα απο το μουσικό συνοθύλευμα αυτιά. Το κομμάτι που ηχεί αδαμάντινα σε εμάς είναι το "I'll Get Along" με το "Worry Walks Beside Me" να βρίσκεται επάξια δίπλα του. Ο εικοσιπεντάχρονος Kiwanuka αναδείχθηκε καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος Βρετανός καλλιτέχνης του 2012 και ψηφίστηκε ως ο πιο ταλαντούχος ερμηνευτής μπαίνοντας στο Top 5 του Amazon. Πραγματικό ταλέντο, να τον έχεις απο κοντά..

ENJOY

M.A